Met prachtig weer zeilden we vorige week van Makkum via Amsterdam naar Scheveningen, net op tijd om voor de afspraak met onze dochter.

Onze afscheidsborrel afgelopen vrijdag in Scheveningen was hartstikke gezellig. Improvisatie is wel nodig om 20 mensen een drankje en een hapje aan te bieden. Onze fietsjes en onze rugzakjes bieden een uitkomst, en de supermarkt vlakbij de boot is heel handig.

Gelukkig was het mooi weer; we hebben zelfs een klein rondje in de haven gevaren!



Nils heeft zich nuttig gemaakt door nog 2 lekkages op te lossen. De was is gedaan en de post afgehandeld. We hebben zelfs een volmacht opgestuurd om te kunnen stemmen op 9 juni.

De wind zal vannacht naar de noordelijke hoek draaien, dus eindelijk is het zover. Morgen vroeg vertrekken we uit Nederland naar Blankenbergen in België, daarna naar Zuid Engeland.

Nog beter ..... het goede weer komt er aan. We kijken er naar uit!

Afscheid in Groningen heel gezellig; nu in Makkum voor de laatste (?) reparaties

Na twee weken hard werken in Groningen, waren we er op zondag 16 mei helemaal klaar voor; heel veel goede vrienden en bekenden zijn langs geweest voor ons afscheid. Gelukkig was het droog en niet al te koud, want natuurlijk kon niet iedereen een plaatsje vinden binnen. Het was hartstikke gezellig en we voelen ons echt uitgezwaaid!
Maandag de was, de laatste inentingen en alle lege bierflesjes terug brengen. De volle hebben we omgeruild voor blikjes want in Scheveningen hebben we geen auto meer. Dinsdag heeft ons nichtje Mette de auto opgehaald en toen zijn we echt Vertrokken. De eerste dag maar een klein stukje naar vrienden in Garnwerd, halverwege Groningen en het Lauwersmeer gebied. Ook weer heel gezellig.

Middels een prachtige tocht door de kanalen van Noord Friesland, met soms onze nieuwe fok bij, hebben we genoten van grutto's, kieviten, buizerds en de Friese koeien in het land.






Eindelijk een lekker zonnetje, maar nog wel koud.

Geen wind op de Waddenzee maar wel op het IJsselmeer, dus daar hebben we eindelijk ook ons nieuwe grootzeil uitgeprobeerd. Eerst bleven de zeillatten de verkeerde kant op gebold staan, maar de tweede keer ging alles goed. Wij hebben zelfs het idee dat de boot wat sneller gaat met deze nieuwe zeilen.

Nu in Makkum waar Jaap ons vandaag heeft geholpen aan een nieuwe omvormer, zodat we al die energie die onze zonnecellen generen op 12 Volt ook kunnen gebruiken om onze 220 V apparaten op te laden, zoals onze pc's en fototoestel.

Onze handmatige waterpomp bleek ook versleten en als je een probleem hebt en alle elektriciteit uitvalt wil je toch je boot kunnen leegpompen , dus...... Ja, ja, de geld-kolk draait overuren!

We hebben zelf ook weer hard gewerkt: het gasstel heeft nu een heus aanrecht (en nieuwe slangen), en eindelijk vallen mijn kussens niet meer uit mijn bed (met dank aan de op batterijen werkende piepkleine naaimachine, gekregen van onze dochters).

Het geeft veel voldoening dat we nu tijd hebben om al die verbeteringen, die ik al zo lang in mijn hoofd heb, nu echt te kunnen doen. Het is ook heerlijk dat Nils zijn nieuwe knieën dit nu allemaal aankunnen.

De pinksterdagen gaan gaan we lekker genieten, want de klussenlijst is nu bijna af.

Ons nieuwe huis: de Pélagie in Groningen

Sinds ongeveer een week wonen we nu in ons nieuwe huis voor de komende maanden, de Pélagie. Dit viel niet mee! Wat verzamel je veel spullen als je 17 jaar lang in een groot huis woont! Met veel moeite is het ons toch gelukt ons huis leeg te krijgen; iedere kast die we nog vol tegenkwamen en bijna waren vergeten, hebben we dapper ook aangepakt! Alle bezoekers moesten minstens iets meenemen!

De verhuizer heeft vreselijk zijn best gedaan zoveel mogelijk in 10 kubieke m te stouwen, toch was er nog veel waarvoor een andere oplossing gevonden moest worden. Wij hebben heel wat meegenomen naar de boot, zelfs zo dat ik de laatste nacht in ons huis geen matras en geen dekbed meer had! Toen we de sleutel aan de nieuwe huurders gaven stond er nog het nodige op onze oprit. Gelukkig was het mooi weer! Eenmaal op de Pélagie begon het grote opruimen en het meer rigoureuze weggooien.

Nu zijn we ruim een week verder en hebben de meeste van onze spullen een plaatsje gevonden op de Pélagieof in de afvalcontainer. We hebben extra planken in kasten gemaakt, handige bakjes bij Ikea gevonden om allerlei kleine dingen in op te ruimen en onze eerste ervaring opgedaan met constructie-kit, want in een polyester boot kun je niet zomaar schroeven.

We beperken ons tot de essenties: waar we vroeger een hele la met schrijfgerei hadden, hebben we nu een klein bakje. We eten, klussen, computeren, spelen spelletjes allemaal op dezelfde tafel, en onze kruiden verzameling is ingekrompen met een factor 3; we eten nog steeds lekker. Naast onze kleding, huisraad, papieren (zoveel mogelijk elektronisch op onze harde schijven), hebben we natuurlijk ook allerlei gereedschap, medicijnen, zeil-attributen en reserveonderdelen voor de boot aan boord gestouwd. All mijn cd's heb ik gedigitaliseerd, (middels I-tunes, ja je moet met je tijd meegaan), dus die hoeven ook niet meer mee.

We zijn heel trots op onze eerste reparaties: de boiler doet het weer (er was een stekker uit een stopcontact gehaald), de watermeter is ook gerepareerd (twee draadjes zaten verkeerd, toch nog lang gezocht) en Nils heeft de SSB zender aan de praat gekregen; we krijgen een beetje vertrouwen in ons vermogen om problemen op te lossen!

De temperatuur valt nog niet mee, het is (veel) kouder dan gedacht. Gelukkig hebben we onze elektrische dekens uit ons huis mee genomen. Ons bed is in ieder geval lekker warm. De kachel doet het goed, met dank aan Ulco! maar de laatste dagen worden we erg ongerust van een fluitend geluid bij het opstarten van de kachel 's ochtends. Tot nu toe houdt dat geluid vanzelf op en gaat het goed..... morgen ook?
De ligging in Groningen is fantastisch. Het is een erg gezellige stad, een vlak voor ons komen de meest interessante boten voorbij. Het is handig om allerlei winkels dichtbij te hebben; we zijn dagelijkse bezoekers geworden van de Ikea en de Praxis. Alleen staat de auto niet meer naast onze deur. Nou ja, volgende week hebben we helemaal geen auto meer!

Nog een paar dagen in Groningen voor de laatste klussen en de Noordelijke afscheidsborrel; dan naar Scheveningen om verder afscheid te nemen. Dan begint ons grote grote avontuur echt!

Vertrekken, hoe gaat dat?

De voorjaarszon voelt eindelijk lekker warm aan. Ik geniet van de eerste opkomende plantjes in onze tuin en denk er maar niet teveel aan, dat ik die planten straks niet zal zien bloeien. Eind april moeten we ons huis uit: we zijn heel blij dat we het hebben verhuurd, maar nu puntje bij paaltje komt is vertrekken nog zo gemakkelijk niet.

We denken redelijk voorbereid zijn, tenslotte lezen we al jaren artikelen van zeilers uit die mooie, exotische streken en wat zij als Vertrekkers hebben gedaan om zich voor te bereiden. Er hangt al lange tijd een "jaarplan" op ons prikbord, sinds afgelopen oktober aangevuld met een heuse detail-lijst. Er is wel wat afgegaan, klaar dus, maar er is vooral heel veel bijgekomen. Informatie opgedaan in nuttige cursussen, gelezen in artikelen en boeken die we tegen komen of cadeau krijgen, zoals "Zwaar Weer Zeilen" van onze dochters, hebben allemaal als gevolg dat er steeds maar nieuwe zaken op dat lijstje komen te staan.
We struinen internet af, "Google vindt alles", dus de pakjes bezorgdiensten lopen onze deur plat. De standaard jaarlijkse zaken, zoals de boot in de was zetten, een behoorlijke klus voor een grote dubbelromper, schieten er bijna bij in, maar gelukkig krijgen we hulp!
We houden met alles rekening, misschien komen we inderdaad niet terug, dan is een nieuw testament en een machtiging voor onze dochters "voor het geval dat" wel zo handig. Na een ongeluk op de boot twee jaar geleden, hebben we nu een uitgebreide verband- en medicijn-kist ingericht en een irridium telefoon voor contact met de Radio Medische dienst en andere nuttige instanties. Alleen het abonnement moet nog.

Ons huis moet leeg, de nieuwe huurders willen niet alles mee-huren (helaas), dus moeten we opslagruimte vinden. We zoeken we naarstig naar mensen die onze spullen nog kunnen gebruiken. Onze neefjes die net beginnen te studeren, hebben nog niet allemaal een PC met printer. Weggeven is veel leuker dan weggooien!

Gelukkig hebben we een kringloopwinkel in het dorp; de buurman komt graag alles ophalen, ook een goed gevoel! En mijn vriendin, die net 14 kilo is afgevallen, zegt: het"Dan koop je toch gewoon allemaal nieuwe kleren als je terugkomt, hartstikke leuk!". Ons oude servies kan na jaren ook wel weg en die pannen met die versleten handvaten, hebben ook hun beste tijd gehad. We hebben een lees-grage familie, dus onze boeken vinden een nieuwe bestemming, al was het maar als ruil-boek.
Zo komen we iedere dag een stap verder, en uiteindelijk wordt ons lijstje korter. We kijken niet meer om, we moeten "Vertrekken", de datum staat vast, dus we gaan!
En die plantjes in de tuin .....??  Die bloeien vast ook nog als we over een paar jaar thuis komen.
Vertrekken hoe gaat dat? Stap voor stap je lijstjes afwerken; niet omkijken, alleen vooruit.........

Nu de Pélagie nog ........

Nu de knieen van Nils goed op weg zijn om weer sterk te worden en het huis is verhuurd, moeten we zorgen dat de Pélagie helemaal vaar klaar wordt.

Ze staat op de kant in Makkum, zie hiernaast en er is al heel veel gebeurd. We hebben nu vier (!) extra zonnepanelen bij op het dak van de salon (ons woongedeelte), dus hopelijk hebben we nu wel genoeg elektriciteit; zeker in de tropen. De extra stag voor de antenne van de SSB zender is geplaatst en ook alle apparatuur voor de kortegolf communicatie is geïnstalleerd. Hiermee kunnen we ook op de oceaan weers-informatie ophalen, met andere boten communiceren en e-mailtjes sturen, bijv naar het thuis front.
Ook heel belangrijk: we, dat is Jaap, hebben een kleine lekkage in de voorste en achterste ruimte in de zij-rompen"waarschijnlijk" opgelost; de naden waren niet helemaal waterdicht! Hopelijk nu wel.

Er zijn nieuwe zeilen gemaakt en de Pélagie heeft een nieuw bimini-dakje (bescherming van de buiten-zitplaatsen tegen zon en regen) gekregen. Alles staat weer stevig vast: door een klap van de giek was een van de bevestiging punten van dit bimini-dakje losgekomen vorige zomer, door Nils wel gemaakt maar niet goed genoegbleek nu; er zat een kleine lekkage boven de elektrische lier! Nu zit het allemaal extra vast zelfs met een ijzeren plaat eronder en hopelijk blijft de lier nu droog.

Het boek over zeilen in zwaar-weer dat Nils op zijn verjaardag heeft gekregen, levert hele discussies op over de uitrusting van de Pélagie als het echt gaat stormen. Een stormfok is dan handig, bijv eentje die je om de rol-fok heen kunt ophangen. Onze zeilmaker was enthousiast: een speciaal patent; zo'n stormfok kon hij wel voor ons maken! Nu weten we dat we een stormfok aan boord hebben, maar hoe je die bevestigd, nog nooit goed bekeken..... Laat de vorige eigenaar nu net zo'n handige stormfok hebben laten maken die om de rol-fok past.... Nu nog oefenen met het gebruik ervan, bij voorkeur voor we in die storm terecht komen!

En dan nog een grote klus: de Pélagie moet nog worden schoongemaakt en in de was gezet, Nils met zijn revisie-knieën en mijn overwerkte elleboogjes maken deze klus wat lastig. Gelukkig is er hulp: de buurmeisjes gaan een dagje mee en ook Liesbeth en Mette hebben hulp aangeboden; hoera!

Het kritische pad, de nieuwe knieën van Nils, gaat goed!

Om medio 2010 op reis te kunnen, zit de revisie van Nils' knieën op het kritische pad! En daar kunnen we relatief weinig aan doen! Gelukkig gaat het herstel van de eerste vervangen knie prima, we hebben gisteren alweer een half uurtje gewandeld! Hoe nodig de operatie was toont de foto links. Nils' linkerbeen, mét nieuwe knie, is recht; het rechterbeen is nog héél krom. Hopelijk mag die begin maart in de revisie.

We blijven optimischtisch over ons tijd schema, dus hebben we deze Kerst vakantie gebruikt om nieuwe zeilen, een nieuwe zonnetent/buiskap en zeil-huik te bestellen. Inderdaad, Sinterklaas had het ons al voorspeld, een zeilboot is net een geld-draaikolk!

We hebben ook de revisie palnnen van het huis verder vorm gegeven; verf gekocht; Marktplaats afgestruind voor een betere kast en slaapkamer stoelen; hard nodig, de huidige stoelen hadden de vorige bewoners van ons huis al afgedankt. Vooral zijn we het samen eens geworden wat we willen (laten) doen en hoe.

Shell Helpt: Hanneke mag eerder stoppen met werk!

Een prachtig Kerst cadeau van Shell: ik, Hanneke, mag per 1 april stoppen met werken! Dit betekent dat onze plannen om met de Pélagie te vertrekken vaste vorm kunnen gaan aannemen. Hiep Hiep Hoera!
We kunnen onze voorbereidingen nu in de hoogste versnelling gaan uitvoeren.
De boot en zee-kennis: Er wordt meer elektronica geïnstalleerd. Ook zijn er de nodige reparaties (we waren van de zomer in Zweden immers op een rots gevaren!) en vervangingen te doen. De energievoorziening wordt uitgebreid door 4 extra zonnepanelen op het dak.

Hanneke is begonnen met een EHBO cursus en 7 November gingen we naar een "Vertrekkers-dag”. Daar ontmoetten we andere mensen met dezelfde plannen, kregen suggesties over alles wat verder nog nodig is. De inspiratie voor deze website kwam ook van die dag, met dank aan de Nederlandse Vereniging van Tourzeilers en vooral Ger en Henk Wouters voor hun uitstekende introductie.

Een trainingssessie voor reddingsvlot hantering staat op het programma voor begin volgend jaar. We hebben al contact gelegd met een medicus, die ons over een verband- en medicijn- voorraad gaat adviseren. Ook doen we een herhalingscursus over weer en astronavigatie, wederom bij NvTT.
Ook onszelf vergeten we niet: Nils heeft in de Isala kliniek in Zwolle naar zijn knieën laten kijken, hij kon zich kunstgewrichten laten aanmeten: op 26 november kreeg hij de eerste en februari/maart volgt hopelijk de andere knie. Voorlopig gaat het herstel van de eerste knie voorspoedig. Nils moet wel zorgen niet te veel te doen om niets te overbelasten, wat het herstelproces ernstig zou doen vertragen.
Hanneke doet vreselijk haar best om haar ellebogen nog verder te laten genezen (Hanneke’s deel van dit stukje is met spraakherkenning geschreven), ze loopt hard en tennist ondertussen ook al weer.
Ons huis willen we gaan verhuren. Dit moet dus opgeknapt worden. Nu wordt de badkamer verbeterd, daarna nieuwe tegels in de keuken, veel schilderwerk binnen en buiten, en nog een aantal knutseltjes.
En dan hebben we het nog niet eens over al die andere zaken die op ons lijstje staan wat nu in de keuken hangt: Bankzaken, lidmaatschappen, verzekeringen…..
Het moet allemaal klaar voor mid Juni..........